Ter overweging….

24 juli 2021

‘Nood leert bidden’

Klopt dit wel? In ieder geval niet volgens dit verhaal uit de Bijbel:

Eens was Jezus aan het bidden, en toen hij zijn gebed beëindigd had, zei een van zijn leerlingen tegen hem: ‘Heer leer ons bidden, zoals ook Johannes het zijn leerlingen geleerd heeft.’ (Lucas 11: 1)

Het is dus niet de nood die de leerlingen leert bidden maar de Heer. De leerlingen hebben blijkbaar behoefte aan iemand die hen woorden geeft. Bidden is dus zelfs lastig voor Jezus leerlingen terwijl zij dagelijks met hem optrekken!

Dat bidden niet meevalt herken ik en ook mij helpen woorden die een ander mij geeft. 

Onlangs kwam ik onderstaand gebed tegen uit de zogenaamde ‘completen’. 

De ‘completen’ zijn nachtelijke gebeden uit de Anglicaanse traditie. 

Je kunt dit gebed bidden ‘voor het slapen gaan’ het past goed aan het einde van een dag. 

Als je tijdens jouw vakantie een hele dag gereisd hebt bijvoorbeeld. 

Zo mogen deze woorden gebruikt worden in het vertrouwen dat God ze hoort.

Waak lieve Heer, bij wie werken waken of wenen vannacht, 

en laat uw engelen hen behoeden die slapen.

Zorg voor de zieken, Heer Christus; geef rust aan vermoeiden, 

zegen de stervenden, troost wie lijden, heb medelijden met de beproefden, 

bescherm wie blij zijn, en dat alles omwille van uw liefde.

Amen.

Een gezegende tijd gewenst.

ds. André Wingelaar

Reageren vind ik leuk: ds.wingelaar@gmail.com

 

 

1 juli 2021

‘Na een robotische aanraking waren studenten verkocht’

Nao, een geavanceerde robot van 50 cm hoog, voert een studieadviesgesprek. 

Nao vertelt dat er binnenkort een cursus gegeven wordt die goed op hun CV staat. Nao geeft de helft van de studenten tijdens dit gesprek drie, schijnbaar spontane, klopjes op de hand. En wat blijkt? De studenten die Nao aanraakt zeggen bijna allemaal ‘ja’ op die cursus. Van de anderen, die Nao dus niet aanraakt, geeft nog niet de helft zich op voor de cursus.

Nu het erop lijkt dat wij elkaar straks weer aan mogen raken, treft mij dit verhaal extra. Rationeel gezien klopt er immers niets van. Een ding, want hoe geavanceerd ook, een robot heeft geen bewustzijn, raakt mensen aan en dat doet iets met hen. In dit geval maakt de aanraking hen ontvankelijker voor een commerciële boodschap.

Voor mij bewijst dit dat gewenste (!) aanraking voor mensen belangrijk is. 

Daarom is het prachtig dat er in de ‘genezingsverhalen’ in de Bijbel altijd sprake is van een aanraking door Jezus. Hoewel ik niet uitsluit dat er in deze ‘wonderverhalen’ iets bovennatuurlijks gebeurt, zijn deze verhalen ook bijzonder aards. Zij leren ons hoe buitengewoon genezend een simpele aanraking kan werken.

Laten wij met elkaar daarvoor gaan de komende zomertijd als aanraken weer mag.

Een hartelijke groet, 

Ds. André Wingelaar

 

18 juni 2021

Het grootste nadeel van het christendom: het is nooit uitgeprobeerd

Bovenstaand citaat is van George Bernard Shaw, een vrijdenker (!), afkomstig uit Ierland (1856-1950). 

Ik denk dat dit citaat een kwetsbare plek raakt. Proberen kerkleden het christendom echt uit? Anders gezegd: durven zij te kijken of het eigenlijk wel werkt of zijn zij angstig?

Misschien moet je voor een antwoord op deze vraag zo’n 2000 jaar terug in de tijd. En wordt de vraag: wat wilde Jezus eigenlijk? 

En zo kom je van de ene moeilijke vraag bij de andere. Want, wat die ‘historische Jezus’ nu precies wilde is lastig te achterhalen. De afgelopen eeuwen hebben velen gezocht naar die ‘historische Jezus’. De korte conclusie: wie Jezus precies was valt niet met zekerheid te achterhalen.

Gelukkig bestaat de Bijbel met geloofsverhalen van mensen die Jezus hebben gekend en hebben meegemaakt. En deze verhalen geven voldoende informatie om het christendom ‘te gaan uitproberen’.

Al die verhalen gaan over een ‘je toevertrouwen aan’. Aan Jezus als hij zegt ‘volg mij’ en door hem aan een God die jouw leven draagt en juist in duisternis jou nabij is. 

Als jij je toevertrouwt aan God leer je ook in vertrouwen leven met medemensen. Je leert hen niet het nadeel maar het voordeel van de twijfel geven. En zo veranderen mensen die wantrouwend zijn in mensen die gaan vertrouwen en wordt God onder hen zichtbaar. 

Misschien is dit een manier van ‘uitproberen van het christendom’ is waar deze vrijdenker nog niet aan gedacht heeft. Neemt u de proef op de som?

Hartelijke groet,

Ds. André Wingelaar

Erg leuk als u reageert!

 

26 mei 2021

‘Vrijdenkers’ (2) 

Het is jammer dat in de serie ‘Vrijdenkers’ alleen mensen worden geportretteerd die hun geloof zijn verloren. Als je onder het vrije denken ook de vrije keuze te gaan geloven meeneemt, zou je naast afvalligen ook toetreders kunnen portretteren, zoals in de serie Adieu God.

Wat maakt eigenlijk dat mensen wel of niet geloven?

Duidelijk is dat intelligentie geen criterium is. Natuurkundige Stephen Hawking, die God problematisch vindt, is geen intelligentere en betere wetenschapper dan Heino Falcke, astrofysicus èn gelovig lekenpredikant en het omgekeerde is evenmin het geval. Falcke vertelt in zijn laatste boek ‘Licht in de duisternis’ over de lange weg die uiteindelijk heeft geleid tot de eerste ‘foto’ van een zwart gat.

Maar wat maakt dan dat mensen kiezen om wel of niet te geloven? In de vraag zo stellen zit al een antwoord, namelijk het woord kiezen. Geloof is een keuze. Een keus je open te stellen voor iets groters. Er niet aan willen dat alles wat hier op aarde aan onrecht gebeurt het laatste woord heeft. En dat, als je deze keus maakt, je niet wegvlucht uit de aardse werkelijkheid maar je extra in gaat zetten om deze wereld meer te laten worden als het Rijk waar God van droomt.

De nieuwste natuurkundige inzichten zijn, ook voor de kenners, nog maar gedeeltelijk te doorgronden. Misschien moet je wel zeggen dat hoe dieper je de natuurwetten onderzoekt hoe mysterieuzer en onbegrijpelijker het leven voor je wordt. En juist daarom denk ik dat er iets is dat voorbij het verstand ligt, niet tegengesteld daaraan, maar iets anders.

Je verlangt naar een wat naar een waar

Iets misschiens iets dat je nooit hebt begrepen (Rutger Kopland)

Wellicht maakt dat verlangen volgen wel het verschil of je voor het één of voor het ander kiest.

Ds. André

21 mei 2021

Vrijdenkers (1) 

In de TV- serie ‘Vrijdenkers’ van omroep Human worden mensen geportretteerd die zich bevrijd voelen nadat zij uit een onderdrukkend geloofssysteem gestapt zijn. Ik kan mij dit goed voorstellen. Er bestaan geloofssystemen die mensen kleinhouden en onderdrukken. 

Ik heb wel moeite met het woord ‘Vrijdenker’ als dit woord alleen gereserveerd wordt voor humanisten. Gelovigen kunnen net zo goed vrijdenkers zijn als humanisten. 

Het standpunt van het Humanistisch Verbond is niet dat gelovigen niet vrij denken en ongelovigen wel. Maar, net als er orthodoxe rechtlijnige gelovigen zijn, bestaan er ook orthodoxe rechtlijnige atheïsten. Zij beweren bijvoorbeeld: 

‘Mensen die over boven spreken zijn vaak meesters in het liegen en kletsen vooral onzin’. 

En tegenover religie wordt het eigen, wetenschappelijk verantwoorde rationele, wereldbeeld geplaatst. Deze rationaliteit sluit religie uit en zal leiden tot:

‘Bevrijding van dogma’s, onwaarheden, onzin en leugens’.

Uit deze twee beweringen blijkt een grote obsessie voor het geloof van de tegenstander. Het lijkt wel alsof de atheïstische identiteit ervan afhangt. Friedrich Nietsche, de filosoof van ‘God is dood’, zei het al: 

“Wie van ons zou er nog vrijdenker zijn als er geen kerk was?”

En met die laatste bewering zijn wij terug bij de kerk. De ‘Vrijdenkers’ bestaan omdat de kerk er is. Een mooie gedachte om deze eerste ‘Vrijdenkers’ overweging mee af te sluiten.

Wordt Vervolgd

Ds. André

____________________________________________________________________________

23 april 2021

1 Johannes 2: 17b (…) wie Gods wil doet blijft tot in eeuwigheid. 

Gods wil doe je door in Jezus voetsporen te gaan zo blijf je ‘in God’.

Maar hoe weet ik of ik in Jezus voetsporen ga?

Jezus voetsporen en zijn weg zijn geen gebaande voetsporen en wegen. 

Zijn voetsporen en wegen zijn telkens nieuw en verrassend.

Leerling van Jezus zijn is dynamisch en onvoorspelbaar. 

Je weet niet wat er op jouw pad komt en hoe jouw leven verder gaat. 

Je kunt bidden, in de Bijbel lezen en met anderen praten.

Soms zegt het je niets en gebeurt er niets.

Maar soms, totaal onverwacht, gebeurt er wel iets.

Ineens ontdek je dan wat geloof betekent voor jouw dagelijks leven. 

Zo mogen wij als mensen elkaar bijstaan.

Onze twijfels, worstelingen en vragen met elkaar bespreken.

Of wij nu gelovig zijn of niet.

Dan kan het maar zo gebeuren dat wij samen in Jezus voetsporen gaan.

En dat wij elkaar op die ongebaande weg meenemen. 

Jezus geeft geen kant en klare antwoorden op onze vragen. 

Hij zegt wel: “kom en kijk wat ik doe, volg het na en weet dat ik bij je ben.”

Zo worden ongebaande wegen nieuwe wegen.

Wegen die ons, tot in de eeuwigheid toe, telkens weer zullen verrassen.

Ds. André

Reageren? Graag en erg leuk als u mij mailt: ds.wingelaar@gmail.com